CANCELLATION: Jerry Lee Lewis & Chubby Checker - New York - Theatre at Westbury - 10. April 2015

8. April 2015


The Ultimate Legends Of Rock & Roll Jerry Lee Lewis & Chubby Checker Show (feat. Linda Gail Lewis & Annie Marie Lewis) on Friday 10. April 2015 at the Theatre at Westbury in New York has been cancelled.

Kay Martin via Facebook (08. April 2015):
´Unfortunately, the relief that Jerry got from that recent back operation was merely temporary. He is in the hospital now and cannot walk. Hoping he gets some relief SOON…. but until then, no shows… I know he is sad not only for himself, but for all the fans who really want to see him. This Friday’s Westbury, New York show is cancelled; don’t know about the New Orleans Jazz Festival yet. Sorry, folks….
My heart is broken because I was counting on seeing him….´

Official statement by Jerry Lee Lewis’ agent (08. April 2015):
´To all my fans…my bad back just gave out on me again and my doctor has ordered me to rest it before I can travel. I will make up this show as soon as I am able. - The Killer´

NYCB Theatre at Westbury website (08. April 2015):
´ Please Note: This event has been canceled. Refunds at Point of Purchase only. Internet & Phone orders will automatically be canceled & refunded.´



Thanks to Kay!

05. April 1964 - Hamburg (GER) - Star Club

5. April 2015



Jerry Lee Lewis plays two shows at the Star Club, in Hamburg, Germany. This is a return after the one-week engagement of 1963. The show is recorded by Philips for release in June 1964 on a live album, except for two songs (You Win Again / I´m On Fire) and one issued separately (Down the line).




Horst D.Fischer & Klaus Möbus for Shaking Keyboard:

´On April 5th Jerry appeared at the Star Club in Hamburg. Jerry´s first show began at 9:00 pm and he was backed by The Nashville Teens. The Teens opened with old Berry’s Johnny B. Goode, Beautiful Delilah, Back in the USA etc…. When Jerry appeared on stage, hell was let loose. Jerry started with DOWN THE LINE. Then he played YOU WIN AGAIN, HIGH SCHOOL CONFIDENTIAL, YOUR CHEATING HEART, GREAT BALLS OF FIRE, WHAT’D ISAY part 1 and 2, and MEAN WOMAN BLUES. This was the end of the first show.´




Interview by Klaus-Dieter Fischer for Teenage Letter:
KDF: Do you enjoy to be in Hamburg and what do you think of the audience?
JLL: I´m glad to appear at the Star Club for the 2nd time, especially because the audience is so wild. I’m sorry that I have to be so near the microphone, but the recording has to be good (Jerry was recording his live LP). This of course is a handicap for me.
KDF: You were yesterday in Berlin, what was the reception like?
JLL: Marvellous, so wild. Some people even pushed on the stage and played on the piano and others were dancing on the stage.
KDF: How many gold discs have you got and how many copies of What’d I Say were sold?
JLL: I´ve got 4 gold discs. In the near future I´ll be getting a 5th for You Win Again. What´d I Say has sold 600.000 copies. The Smash LP Is selling like hot cakes.
KDF: Will you visit France, Sweden and Holland, you are a star there?
JLL: No, I´ll return to the USA.
KDF: London Records has released in Scandinavia Bonnie B, When I Get Paid and In The Mood. Bonnie B got to 3rd place in the hit parade and In The Mood up to 19th
JLL: I’m glad to hear the news.
KDF: You have sung in Birmingham, England, a fantastic version of Hound Dog. Will you sing this for us in the 2nd show?
JLL: Yes, of course.

In the 2nd show, Jerry sang some more numbers which were recorded for the LP. Jerry played with his foot on the piano and rocked so wild that no rock and roll star would be able to follow him.




Report by Horst-Dieter Fischer:




Thanks to Horst-Dieter!

05. April 1958 - Grand Rapids, MI - Auditorium

4. April 2015










04. April 1964 - Berlin (GER) - Deutschlandhalle

4. April 2015


Berlin Airport with Henry Henroid

Jerry Lee Lewis plays the Deutschlandhalle in Berlin, Germany, for a standing room crowd of 16.000 people. It was the largest concert hall in all of Europe at the time.
The opening act was Johnny and The Hurricanes.




Thanks to Ted, Arthur, Pierre & Paul!

31. March 1958 - New York City - Loew´s Paradise Theater

31. März 2015


Killer played at Alan Freed’s BIG BEAT tour show on 31. March 1958 at Loew´s Paradise Theater, Bronx (NYC).


(with Loretta Prato & Kay Martin)

(with Elaine Berman)




(with Kay Martin)

(with Loretta Prato)

(with Kay Martin, Loretta Prato & Elaine Berman)

Pictures by Kay Martin & JLL IFC

Jerry Lee Lewis - The 80th Birthday Fans Gift

31. März 2015


On September 29th 2015 Jerry Lee Lewis celebrates his 80th Birthday and his 60th year in the music business. To honour this milestone the worldwide fans will be buying Jerry Lee a gift a small token of our appreciation for all the fantastic music, energy, passion and showmanship he has given his fans for the last 60 years. To be a part of this unique event and to get your name on the birthday gift and birthday card of a Rock n Roll legend I am asking all those who wish to contribute to give £1 - $1 to the birthday collection. Any payments sent include your name and where you are from in the world. With the cooperation of Jerry Lee’s wife i will then arrange for Jerry’s gift to be delivered (by hand or by post) to the Lewis Ranch on his 80th Birthday.
(Initiative by Scott Doran via Facebook)

To contribute your donation & detail info feel free to click on the text above.


´Jerry Lee Lewis & family the worldwide fan forum´ on Facebook

Jerry Lee Lewis live at the New Orleans Jazz & Heritage Festival 2015 - Update

27. März 2015


New Orleans Jazz & Heritage Festival just announced that Jerry Lee Lewis & band is going to play the Acura Stage at Jazzfest 2015 on May 2nd for one hour starting 3:05 pm! It´ll be a piano day at Acura Stage and his sister Linda Gail Lewis & niece Annie Marie Lewis will open the show for him.



Thanks to Horst-Dieter!

23.March 1975 - Chicago, IL - International Amphitheater

23. März 2015


Still sleepy, Jim, Linda and l arrived at the Inter­national Airport about 9:20 and everyone else, except Jerry Lee was already there. The Killer arrived about 10:00 and we then prepared to take off. Les, Jerry’s pilot, found trouble with radio communication and we had to wait for repair of the plane’s radio before take-off. This made it close to 11:00 before we left Memphis for Chicago. The flight was a pleasant one, leaving Memphis sunny and warm and landing in Chicago about 1:15 p.m. to a cold tempera­ture of 25 degrees straight off the Great Lakes. Quite a sur­prise as we left the plane. We were immediately whisked off to the International Amphitheater in a fleet of Rolls Royce and Cadillac. Finally reaching the theater, we were greeted by a crowd of Jerry’s fans and the sponsors of the show, a local radio station. We spent most of our time in the VIP Lounge set up for Jerry Lee by the radio station, complete with bar and visitors’ lounge. The show, called “Country in the City”, was a package deal with Ferlin Husky, Johnny Paycheck, and Tanya Tucker. During the time between shows we all sat around talking and Husky and Paycheck came by to rap with Jerry Lee about music today. The first show began around 3:00 p.m. and as usual, Jerry was the last performer on the show. Jerry’s show started out as a variety of country, rock and blues; but Jerry just seemed to want to stay in the rock groove. He did all his songs including a few from the new album. The crowd (over 10,000) loved the Killer and wanted him back for encores. The second show was due to begin in about an hour, so encores were out of the question.
Jerry went on stage again for the second time at 9:00 pm. By this time he was really in the groove and did a wild show! About midway through the show Jerry Lee got very hot and tried to pull off his new $35 silk shirt. The shirt got caught on his watch, he got mad, and jerked the shirt off! He threw it into the audience and the shirt did not make it past the first row of seats! Fifteen young females were fighting over the shirt and it was in about 25 different pieces in a few seconds. Unbelievable — most of these girls were not even born when Jerry started his career. The show was over at about 10:30 and we all made a mad dash for the cars that had brought us from the airport. We were ready for take-off by 11:00 pm. and it began to thunder and lightning very badly as we taxied down the runway. The flight back to Memphis was a bumpy and frightening one — full of air pockets and windy bumps and flashes of terrifying lightening. We were up in the air about 4 and a half hours — the storm causing us to have to fly back to Memphis by way of El Paso, Texas, and Arkansas! For the last 45 minutes or so of the trip, Jerry sat in the back of the plane with Jim and l talking and he in­vited us down to his farm in Mississippi the next day. We saw the lights of Memphis about 3:30 am. Monday morning and everyone on the plane was mighty glad to get home. After a few hours sleep we got up about 8:00 a.m., told Linda goodbye and after having breakfast, went by Jerry’s office. When we got to the office we were told by Robert Porter, office manager, that Jerry and Papa Lewis were in the music room and to go on back. This was about 9:00 a.m. so we thought we would spend a few more minutes with the Killer then head for home, by way of Jerry’s Mississippi farm. Well, we sat talking, laugh­ing, listening to music and just having a fantastic time with Jerry and soon, too soon, it was 3:00 p.m. and certainly time to leave.


Pictures & Report by Jim & Gail Hyatt!

Linda Gail Lewis live at The Spice Of Life, London (UK) 16. March 2015

17. März 2015


Linda Gail rocks on Dave Travis’s big day!
(by Nick Cobban, 17. March 2015)

You´d better hold on to your hats when Linda Gail Lewis breezes into town. It was, last night at the Spice of Life in central London, when she produced an excellent set of rock and roll and country music which set this packed little venue alight. The occasion was a special celebration of the 50 years that another country and rock and roll artist, Dave Travis, has spent in the music business, both as a recording artist and as a record man discovering and releasing music by American greats of the 50s and 60s.
Linda Gail was in superb form as she ran through a selection of songs that differed from her usual set by including several associated with Elvis, as well as giving her own take on some made famous by Jerry Lee and other Memphis rockabilly artists. Backed by Newcastle rockabilly band Some Like It Hot she kicked off with Boppin´The Blues and Cadillac Rock before ripping through a storming Rockin´My Life Away. Then it was in to Elvis territory with One Night, All Shook Up, A Fool Such As I and Shake Rattle and Roll, interspersed with a slower number in the form of From A Jack To A King.


Linda was superb on her brother´s I´ll Sail My Ship Alone, George Jones´s I´ll Be There and a tribute to Wanda Jackson with Let´s Have A Party. The slower You Were Always On My Mind (another Elvis cover) was followed by a storming version of High School Confidential which got the crowd on its feet and Patsy Cline’s Pick Me Up On Your Way Down (she changed the line in the last verse to ‘Kiss my ass on your way down´ - at least that´s what I think I heard!
More rock and roll followed with Ubangi Stomp and a great version of Old Black Joe, written by Stephen Foster but made even more famous by Jerry Lee. She reminisced about the day in 1957 when Sam Phillips gave her brother a cheque for $40,000 which allowed her family to move to Ferriday, Louisiana, and then to Memphis. Finally, with rocking versions of Whole Lotta Shakin´Going On and Great Balls Of Fire, she threw caution to the wind and put her feet on the keyboard, just as Jerry Lee would have done.

Some Like It Hot (Angelo Citrone, Ben Tutt & Andy Williams)

Earlier, on this night of rock and roll, Some Like It Hot gave the crowd a highly proficient set of rockabilly which included Big River, Sixteen Chicks, I Like Your Kind Of Love, Pat Cupp’s Baby Come Back, Lee Dresser´s El Camino Real, Money Honey and Fulsom Prison Blues.

Dave Travis & Linda Gail Lewis

Introducing Linda Gail to the stage, Dave Travis paid tribute to Keith Woods, who promoted this show to add to his other successes in recent years, and to the Woodies roots music network, of which I am pleased to be a member. He made the point that what unites its members is music and underlined how important music is the world over with a story about how, in a remote village in Burma many years ago, his guitar playing had attracted a big crowd who wanted to listen. This show was a demonstration of how much enjoyment genuine live music can create. Congratulations to Dave on his 50 years in the music biz, and to Keith Woods for organising the show. And to Linda Gail for a fantastic set.

Linda Gail Lewis & Keith Woods

Tony Papard via The Vinyl World:
‘Pick Me Up On Your Way Down’ Linda has done before, always using the ‘Kiss my ass on your way down’ line from Jerry Lee’s Dalton, Ga show of 1979, but to make sure I actually requested her to do the naughty version! ……

Many Thanks to Linda Gail Lewis, Nick Cobban, Tony Papard & Keith Woods!

Source: The Vinyl World

Jerry Lee Lewis: Today….in 2004!

1. März 2015


Jerry Lee Lewis in Amsterdam 2004
(by Tex Johan)

After an absence of over 3,5 years Jerry Lee finally performs in Holland again. This time at the (within a week!) sold out world famous Paradiso in Amsterdam (1500 extremely enthusiastic fans there) and I got Jerry the booking, did most of the promotion and organized the pre-show meet and after party at The Three Sisters.
After posting my own review of the show´Jerry Lee Lewis short but extremely powerful´on just about every website, forum, blog etc. I could think of (after the media had been spreading lies and incorrect information about the show) the show also made the Oor Pop Encyclopedia (our leading pop encyclopedia) here in Holland and guess what it was called there….., yes, exactly,´a short but powerful show´!!

Dutch Report by Tex:

Maandagavond 1 maart 2004 was het dan eindelijk zover: voor het eerst in bijna drieënhalf jaar zou de legendarische 68-jarige rock-’n-roll- en countryzanger/pianist Jerry Lee Lewis weer eens acte de présence geven op een van de Nederlands podia. Ditmaal zou dat het podium van de binnen een week uitverkochte Amsterdamse poptempel Paradiso zijn, waar hij in 1994 en 1995 ook al met veel succes optrad.
Als gevolg van een vertraagde vlucht vanuit Engeland, waar Jerry Lee de voorgaande twee avonden al indrukwekkende concerten had gegeven, die op hun beurt weer waren gevolgd op nog een Engels concert en drie in Schotland, begon het hele programma later dan aangekondigd. Zo te zien kon dit de pret onder het aanwezige publiek, dat zich voorafgaande aan het concert al de hele dag had kunnen vermaken met pianospelende en zingende Jerry Lee fans tijdens een in de Three Sisters Amsterdam gehouden pre-show meet, niet drukken. Jerry Lee Lewis’ All Star Band, bestaande uit bassist B.B. Cunningham, drummer Robert Hall, toetsenist Bill Strom, natuurlijk The Killer’s trouwe bandleider en gitarist (al 37 jaar lang) Kenny Lovelace en ditmaal tevens gitarist en producer van Jerry’s komende duetalbum Jimmy Rip, werd dan ook met veel enthousiasme onthaald toen deze uiteindelijk op het podium verscheen.
Aangevuld door de legendarische Memphis Horns en twee backingzangeressen die o.a. met U2 en Elvis Presley hadden gewerkt namen zij allereerst ongeveer een klein uur lang de begeleiding van support act (Raymond) Blondell voor hun rekening. Dat optreden stond zeker muzikaal gezien als een huis, waarbij met name gitarist Jimmy Rip erg opviel door zijn felle, opzwepende gitaarspel en aparte verschijning. Blondell’s optreden bestond uit een zeer gevarieerd repertoire dat naast nummers van o.a. Elvis Presley, U2, Hank Williams, Rod Stewart en The Stones ook een uitermate pakkende eigen compositie bevatte waarmee hij een prima indruk maakte.
Na een korte pauze was het dan eindelijk zover. De Jerry Lee Lewis band (petje af voor deze heren die de taak hadden op een avond twee artiesten te begeleiden) minus The Memphis Horns en de backingzangeressen betrad wederom het podium en opende met de door bandleider Kenny Lovelace op voortreffelijke wijze gezongen Little Richard klassieker ´Slippin´And Slidin´. Gezien het enorme enthousiasme van de fans was het al gauw duidelijk dat dit een gedenkwaardige avond zou worden. Terwijl bassist B.B. Cunningham bandleider Lovelace nog aan het introduceren was liep tot grote verbazing van een ieder ineens geheel onverwacht The Killer over het podium richting de prachtige vleugel. Een oorverdovend applaus was het gevolg en nog voordat The Killer ook maar een noot had gespeeld had hij het bomvolle Paradiso al op zijn hand.
Een in daverend tempo gespeeld ´Roll Over Beethoven´, waarbij hij een aantal malen flink met de pianoklep klapperde, deed het enthousiasme en de temperatuur alleen maar verder stijgen. Zijn stem klonk helder, z´n pianospel was flitsend. De lekkere blues ´C.C. Rider´ werd ook uitermate goed ontvangen, maar veel rust gaf Jerry Lee zichzelf niet want met “Why You Been Gone So Long” gooide hij weer alle remmen los en liet wederom zien wat voor een virtuoos pianist hij nog immer is. The Killer praatte weinig tussen de nummers door en hield mede daardoor het tempo in de show erg hoog. De bierglazen op het podium van de dicht tegen de bühne aangedrukte fans en de aanhoudende uitbundigheid gaven een goede indruk van hoe het er 40 jaar geleden in de Hamburgse Star Club aan toe gegaan moest zijn. Jerry was in zijn element en z’n fans voelden dat. ´No Headstone On My Grave´, ook al zo’n prachtig nummer uit The Killer’s omvangrijke repertoire, liet hij nu op het publiek los. De song begon ook nu als een lekkere blues, maar al spoedig gooide hij zichzelf in een hogere versnelling en liet Paradiso weer op haar grondvesten schudden. Wat een show! Na het nummer weer in bluesstijl te hebben afgesloten zei hij tegen zijn fans ´Don´t put no headstone on my grave, I want a monument, one of those big muthas!´ Getuige het luid opgaande gejuich zal die wens tezijnertijd beslist ingewilligd worden. Gelukkig leek het nog lang niet zover te zijn want hier stond toch maar mooi even de enige echte Killer, de enige overlevende van het legendarische Million Dollar Quartet (Elvis Presley, Carl Perkins, Johnny Cash en Jerry Lee), die alle verwachtingen op 68 -jarige leeftijd na een leven vol ups. maar ook veel downs meer dan waarmaakte.
Om nog maar eens even te laten zien dat hij naast rock-’n-roll en blues ook met het grootste gemak op onnavolgbare wijze een prachtige ballad ten gehore kan brengen laste hij met “Georgia On My Mind” heel even een rustpunt in. ´Drinkin´Wine Spo-Dee-O-Dee´ kreeg vervolgens een zeer effectieve bluesy behandeling, maar in ´Sweet Little Sixteen´ leken de stoppen weer ´compleet door te slaan´. Wat een tempo! ´Is die man wel 68?´ vraag je jezelf op zo’n moment af en datzelfde geldt voor die momenten gedurende zijn shows waarop hij toch ineens weer een stuk makkelijker dan vroeger zijn boots op de toetsen lijkt te laten kletteren. Zoals altijd overigens weer een flitsende pianosolo in ´Sweet Little Sixteen´ en een gitaarsolo van bandleider Kenny Lovelace, die zo hot was dat je haast verwachtte dat er elk moment rook uit z’n versterker zou komen. Gitarist Jimmy Rip kreeg overigens gedurende de hele show ook de nodige ruimte om flink te soleren en van leer te trekken. In ´Before The Night Is Over´ lieten Jerry en band zich vervolgens van hun funky kant horen en dat was ook een genot voor het reeds verwende oor. Alhoewel deze song toch totaal anders van structuur was dan het overige materiaal klonk ook ´Before The Night Is Over´ als een echt Lewis nummer. Het pianowerk was wederom indrukwekkend te noemen.
Bij het horen van de beginakkoorden van ´Whole Lotta Shakin´Goin´On´ was het duidelijk dat The Killer aan de finale van z´n show was begonnen. Zoals altijd oogstte hij ook nu weer enorm veel applaus met deze klassieker, die nog eeuwen meekan en driftig werd meegezongen door de 1400 fans in het dampende Paradiso en toen…… ja hoor, daar was ie dan: ´Great Balls Of Fire´! Ditmaal niet in de ´filmversie´, maar gespeeld zoals we het in de originele uitvoering kennen. The Killer hamerde tot groot enthousiasme op de in de hogere regionen gelegen toetsen, stond vervolgens op en ramde met een ferme achterwaardse schop de pianokruk een paar meter van hem af. Hij zwaaide naar het publiek en verliet vervolgens na ongeveer veertig minuten de bühne. Ja, het was een korte show, maar wat voor een! The Killer had zich voor de derde achtereenvolgende avond leeggespeeld terwijl hij normaal gesproken tegenwoordig niet meer dan twee shows achter elkaar doet. Toch blij dat hij daar ditmaal van is afgeweken en we hem in geweldige vorm in Paradiso hebben kunnen zien optreden. Laten we hopen dat we niet opnieuw drieënhalf jaar hoeven wachten voordat hij ons land weer aandoet.

TEX (The Travelin´Man)


German translation of Tex´Dutch report by Ralph van Beuningen:

JERRY LEE LEWIS kurz aber dafür gewaltig!!!

Montagabend, 1. März 2004, war es dann endlich soweit! Das erste Mal nach dreieinhalb Jahren stand der legendäre 68jährige Rock’n Roll und Country Sänger Jerry Lee Lewis wieder auf einer holländischen Bühne!
Diesmall wieder im binnen einer Woche ausverkauften Pop Tempel PARADISO in Amsterdam, wo Jerry Lee bereits mit viel Erfolg 1994 und 1995 aufgetreten war.
Als Folge eines verspäteten Fluges von England, wo Jerry Lee die beiden Abende zuvor bereits Eindruck weckende Konzerte gegeben hatte, begann das Programm später als angekündigt.
Dies konnte aber die Stimmung beim anwesenden Publikum nicht weiter stören.
Jerry Lee Lewis´All Star Band, bestehend aus dem Bassisten BB Cunningham, Schlagzeuger Robert Hall, Keyboarder Bill Strom, natürlich auch dem Bandleader und Gitarrist Kenny Lovelace, dies schon seit 37 Jahren), der auch Jerry Lee’s neues Duett Album´Jimmy Rip´produzierte , wurde dann auch mit großer Begeisterung auf der Bühne empfangen, als es dann endlich losging!
Ergänzt durch die legendären Memphis Horns, sowie zwei Back-ground Sängerinnen, die schon zusammen mit U2 und Elvis Presley gearbeitet hatten, begann das eine Stunde dauernde Vorprogramm, das Raymond Blondell mit einem sehr variablen Repertoire mit Liedern u.a. von Elvis Presley, U2, Hank Williams, Rod Stewart und den Rolling Stones bestritt.
Nach einer dann folgenden kurzen Pause, war es dann endlich soweit!
Die Jerry Lee Lewis Band (Hut ab vor diesen Musikern, die an diesem Abend 2 mal Künstler auf der Bühne begleiteten) ohne die Memphis Horns und den Background Sängerinnen, eröffneten das Konzert nun mit dem Little Richard Klassiker ´Slippin‘ And Slidin‘, hervorragend gesungen vom Bandleader Kenny Lovelace.
Wenn man nun sah, wie begeistert das Publikum mitging, wurde einem schnell deutlich, dass es ein denkwürdiger Abend werden würde.
Noch während Bassist B.B. Cunningham und Bandleader Lovelace Jerry Lee lautstark ankündigten, erschien zu aller Verblüffung völlig unerwartet The Killer schon auf der Bühne und ging schnurstracks zu dem prachtvollen Klavierflügel.
Ein ohrenbetäubender Applaus war die Folge und The Killer hatte das proppenvolle Paradiso schon ganz in der Hand, noch bevor er eine Note gespielt hatte.
Es folgte nun in einem sehr schellen Tempo gespielt ´Roll Over Beethoven´, wobei Jerry Lee einige Male mit dem Klavierdeckel schlug, das die Begeisterung im Saal nur noch weiter ansteigen ließ.
Seine Stimme war hell und klar und sein Klavierspiel beeindruckend.
Der folgende Blues Song ´C.C. Rider´ wurde auch gut aufgenommen, aber viel Ruhe gab Jerr Lee sich selbst nicht, denn mit ´Why You Been Gone So Long´ löste er wieder alle Bremsen und ließ wiederum erkennen, was für ein grandioser Klavierspieler er immer noch ist.
The Killer sprach wenig zwischen den einzelnen Liedern und hielt dadurch das Tempo der Show weiter sehr hoch.
Biergläser auf dem Podium, dazu die dicht an die Bühne gedrängten Fans und die andauernde Ausgelassenheit gaben einen Eindruck wieder, wie es vor 40 Jahren im Hamburger Star Club bei Jerry Lee Lewis Auftritten zugegangen sein musste.
The Killer war jetzt voll in seinem Element und die Fans spürten das.
´No Headstone On My Grave´, wieder eine tolle Nummer aus Jerry Lee’s umfangreichem Repertoiere folgte nun. Der Song begann als langsamer Blues, kam aber sehr schnell auf Touren und ließ das Paradiso bis auf die Grundfesten erzittern. Was für eine grandiose Show!
Nachdem dies Lied wieder im Bluesstil endete, segte er seinem Publikum:
´Don´t put no headstone on my grave, I want a monument, one of those big muthas!´
Der laute Jubel der Fans zeigte an, dass sein Wunsch in Erfüllung ging!
Glücklicherweise ist es ja noch lange nicht soweit, denn hier auf der Bühne stand der einzige echte Killer , der einzig noch verbliebene vom legendären Million Dollar Quartet (Elvis Presley, Carl Perkins, Johnny Cash en Jerry Lee), der aber auch durch viele Höhen und Tiefen in seinem Leben gegangen war.
Um zu zeigen, dass er neben Rock’n Roll und Blues, auch mit gleicher Qualität prächtige Balladen zu Gehör bringen kann, folgte nun ein Ruhepunkt mit „Georgia On My Mind”
´Drinkin´Wine Spo-Dee-O-Dee´ spielte Jerry Lee dann etwas mehr bluesartig, aber in ´Sweet Little Sixteen´ ging sein temperament wieder mit ihm durch1 Was für ein Tempo! Ist dieser mann wirklich schon 68 Jahre alt? Das fragt man sich in so einem Moment aber auch wenn er wieder wie früher mit seinen Stiefeln die Klaviertasten bearbeitet.
So wie immer enthielt ´Sweet Little Sixteen´ ein virtuoses Klaviersolo, wie auch ein Gitarrensolo vom Bandleader Kenn Lovelace, das man erwartete, das in jedem Moment aus den Lautsprechern der Dampf herausquellen würde.
Gitarrist Jimmy Rip bekam übrigens auch während der gesamten Show genug Raum, um auch einige schöne Soli beizusteuern.
Ihre Funky Seite ließen Jerry und Band in ´Before The Night Is Over´ hören und das war ebenfalls ein Hochgenuss für das verwöhnte Ohr!
Von der Struktur her war dieses Lied zwar anders, als die übrigen Songs, kam aber trotzdem so rüber, wie eine echte ´Jerry Lee Lewis Nummer´. Sein Klavierspiel war bei diesem Song wiederum beeindruckend zu nennen!
Nach den ersten Anfangsakkorden von ´Whole Lotta Shakin‘ Goin‘ On´ war deutlich, das The Kille am Finale seiner Show angekommen war.
Wie immer heimste er nun mit diesem Klassiker enorm viel Beifall ein. Der Text wurde durch die 1400 Fans im dampfenden Paradiso lautstark mitgesungen und dann…. Ja wirklich, dann kam ´Great Balls Of Fire´!
Diesmal nicht die ´Filmversion´ sondern so gespielt, wie wir alle es in der Original Ausführung her kennen.
The Killer hämmerte mit großem Enthusiasmus auf die Klaviertasten, stand dann auf und stieß mit seinem Allerwertesten den Pianostuhl ein paar Meter von sich ab.
Er winkte ins Publikum und verließ nun nach ungefähr 40 Minuten die Bühne.
Ja sicher, es war nur eine kurze Show, aber was für eine!!!
The Killer hatte alles gegeben und das drei Tage hintereinander, wobei man weiß, dass er heutzutage höchstens zwei aufeinander folgende Shows gibt.
Davon ist er diesmal abgewichen und wir haben trotzdem einen Jerry Lee Lewis in gewaltiger Form im Paradiso erleben dürfen!
Laßt uns alle hoffen, dass wir nicht wieder dreieinhalb Jahre warten müssen, bevor The Killer unserem Land die Ehre erweist.
TEX (The Travelin´Man)

´English Report´coming soon…..


Sources & for additional info:
TEX (The Travelin´Man)
Ralph van Beuningen
Bavarian JLL Website

Many Thanks to TEX, Ralph, Christian & Jürgen!